Queyntisen — nova maniero programi per AI en la terminalo

Antaŭ kelkaj monatoj mi verkis terminalan redaktilon de nulo. Ĝia nomo estas Queyntisen. Ĝi estas verkita en Python kaj inspirita de Vim, sed unu afero distingas ĝin: rekta integriĝo kun grandaj lingvomodeloj (LLM).

Imagu, ke vi programas kaj blokiĝas. Sen forlasi la redaktilon vi povas sendi la tutan dosieron al modelo kaj tuj ricevi korektitan version. Ĝuste tion Queyntisen faras.

Kial verki propran redaktilon?

Ĝi naskiĝis el bezono. Mi uzas Vim kaj VS Code, sed iri tien kaj reen inter ili — kaj malfermi apartan fenestron por AI-asistanto — estis ĝene. Mi volis demandi modelon per unu klavo kaj vidi la respondon en la redaktilo mem. Do mi sidiĝis kaj verkis ĝin.

Trajtoj

Reĝima redaktado (la spirito de Vim)

Movado kaj komandoj en normala reĝimo, skribado en eniga reĝimo. Preskaŭ ĉio konata de Vim troviĝas ĉi tie:

• Movado per hjkl (ankaŭ la sagoklavoj funkcias)
• Forigo aŭ eltranĉo de linio per dd
• Kopiado de linio per yy
• Algluo per p
• Malfaro per u aŭ Ctrl+Z, kun plena historio
• Serĉo per /, antaŭa aŭ sekva trafo per n/b; la serĉo rekomenciĝas ĉe la fino de dosiero

Dividita panelo: kodo kaj AI-babilo

Per Ctrl+W oni alternas inter la kodpanelo kaj AI-babilpanelo. La kodo okupas 70% de la ekrano kaj la babilo 30%. Tajpu demandon dekstre, premu Enter, kaj la AI liveros respondon.

Kiel funkcias la AI-integriĝo?

La grava afero estas, ke la AI-laboro okazas en la fono. La redaktilo ne frostiĝas, do vi povas daŭre skribi. La fluo estas jena:

1. Vi skribas peton en la babilpanelo (“faru ĉi tiun funkcion nesinkrona”, “aldonu sencimigon” ktp.).
2. La nuna enhavo de la tuta dosiero estas aŭtomate sendata al la modelo kiel kunteksto.
3. La modelo produktas nur kodon, sen klarigoj aŭ Markdown, laŭ la sistema instrukcio.
4. La respondo estas aplikata rekte al la redaktila bufro.

Ĝi funkcias kun lokaj modeloj (LM Studio, Ollama) kaj kun la OpenAI-API. Ĉe lanĉo ĝi aŭtomate rekonas la konektitan modelon.

Ne estas aparta agordodosiero; nur du variabloj ĉe la supro de editor.py:

# Por loka LLM (defaŭlte)
API_KEY = "lm-studio"
BASE_URL = "http://localhost:1234/v1"

# Por la OpenAI-API
API_KEY = os.getenv("OPENAI_API_KEY")
BASE_URL = "https://api.openai.com/v1"

Sintaksa kolorigo

Python-ŝlosilvortoj estas bluaj, ĉenoj flavaj, komentoj verdaj kaj nombroj magentaj. La kolorskemo estas simpla kaj agrabla por la okuloj.

Lininombroj

Vim-uzantoj konas tri reĝimojn:

• :numara goreli — montras la distancon de la kursoro (kiel relativenumber en Vim)
• :numara normal — montras la verajn lininombrojn
• :numara yok — kaŝas lininombrojn

Subteno de muso

Vi povas klaki por movi la kursoron. Ankaŭ limigo ĉe linifinoj kaj kalkulo de marĝenoj estas prizorgitaj.

Saĝaj Backspace kaj Tab

Tab aldonas kvar spacojn. Backspace forigas ĉiujn kvar samtempe se ĝuste kvar spacoj troviĝas maldekstre de la kursoro. Malgranda detalo, sed ĝi helpas dum verkado.

Instalado

Per unu komando:

git clone https://github.com/fMert/Queyntisen.git
cd Queyntisen
chmod +x install.sh
./install.sh

La skripto kreas virtualan Python-medion, instalas la bibliotekon openai, aldonas la komandon queyntisen al PATH kaj ĝisdatigas .bashrc, .zshrc aŭ .profile. Remalfermu la terminalon kaj rulu queyntisen dosiero.py.

Postuloj: Python 3.8+ kaj la biblioteko openai. Jen ĉio.

Kio ankoraŭ mankas?

Ĉi tio ne estas finita produkto. Ĝi estas eksperimenta projekto, al kiu ankoraŭ mankas:

• Vida reĝimo por elekto kaj grupa redaktado
• Subteno de pluraj dosieroj (bufroj aŭ langetoj)
• Lingvokonscia sintaksa kolorigo; nun ĝi uzas nur regulesprimojn
• Kolorigo de ŝlosilvortoj por lingvoj aliaj ol Python
• Konservado de babilhistorio

Tamen ĝi funkcias. Mi uzas ĝin por miaj malgrandaj skriptoj jam de kelkaj monatoj.

Kial “Queyntisen”?

Queyntisen estas mezangla vorto signifanta “ornami sin; surmeti belajn vestojn”. Ĝi devenas de queyntise (“lerteco, rafiniteco, eleganteco”) kaj la infinitiva finaĵo -en.

La ideo, ke redaktilo “ornamas” kodon kaj faras ĝin pli kapabla per AI, taŭgas al la nomo. Krome ĝi estas unika kaj sonas bele.

Fontkodo

La projekto estas libera ĉe GitHub sub GPL v3. Ĝi konsistas el unu dosiero, editor.py (ĉirkaŭ 870 linioj). Vi rajtas ĝin esplori, forki kaj plibonigi.